Głównej zawartości

W nawiązaniu do artykułu „Jaka przyszłość koszar?”, który pojawił się w olsztyńskiej Gazecie Wyborczej w piątek 4 września 2015r., autorstwa Pana Tomasza Kursa oraz odnosząc się do zarzutu braku obecności organu konserwatorskiego w trakcie konsultacji społecznych dotyczących koszar w Olsztynie, Warmińsko-Mazurski Wojewódzki Konserwator Zabytków pragnie zaprezentować swoje stanowisko w tej kwestii, które nie zostało zamieszczone w prasie, co niestety wpłynęło na jakość wspomnianego artykułu.

 

Z uwagi  na wybitne wartości architektoniczne i historyczne zespołów koszarowych w Olsztynie, Wojewódzki Konserwator Zabytków objął ścisłą ochroną konserwatorską poprzez wpis do rejestru zabytków m. in. koszary kawaleryjskie (opisane w artykule) jak też koszary artyleryjskie (decyzja 2012 r.), stwarzając tym samym podstawy prawne, dzięki którym wszelkie prace inwestycyjne na tym terenie mogą być prowadzone pod ścisłym nadzorem konserwatorskim. Celem nadrzędnym wpisu do rejestru zabytków, jest dbałość by budynki wpisane do rejestru zabytków, wchodzące w skład zespołów koszarowych, w trakcie działań inwestycyjnych były poddawane pracom konserwatorskim, które przywrócą im ich dawny, oryginalny wygląd, niezależnie od funkcji jaką zaplanuje dla nich ich właściciel w trakcie konsultacji społecznych.

 

Oczywistym jest, że olsztyńskie zabytkowe zespoły koszarowe nie będą już pełnić swojej pierwotnej funkcji, zatem wszelka działalność przy nich musi wiązać się ze zmianą ich przeznaczenia, ale wybór nowych funkcji należy wyłącznie do właścicieli zabytków, ponieważ to im służyć będą te nieruchomości. Biorąc pod uwagę, że kompleks koszar kawaleryjskich w Olsztynie w większości jest własnością miasta, organizowanie konsultacji społecznych przy wyborze nowych funkcji koszar jest uzasadnione, tym bardziej, że w strukturach Urzędu Miejskiego funkcjonuje Miejski Konserwator Zabytków, który dysponuje wszelkimi danymi odnośnie zabytku, które umożliwiają wypracowanie wspólnych strategii działania z innymi właścicielami. Wojewódzki Konserwator Zabytków jako organ państwowy, który będzie w formie decyzji administracyjnych nadzorował, zgodnie ze sztuką konserwatorską, poprawność wykonania inwestycji, nie może wpływać na właścicieli obiektów w momencie konsultacji społecznych.  Mając powyższe na uwadze udział organu konserwatorskiego w trakcie konsultacji jest bezzasadny, a wręcz szkodliwy, gdyż organ wydający decyzje nie może być stroną w postępowaniu które sam będzie prowadził. Ustawa o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami określa sposób działania Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, na tym etapie inwestycyjnym jakim jest planowanie, poprzez wydanie zaleceń konserwatorskich do inwestycji (art. 27). Przepisy nakładają na organ konserwatorski zastosowanie  konkretnych reguł administracyjnych, zatem WKZ zajmuje stanowisko wobec zabytków wyłącznie na wniosek ich właścicieli lub posiadaczy.

 

Pragnąc uspokoić osoby wypowiadające się w artykule Pana Tomasza Kursa, Wojewódzki Konserwator Zabytków traktuje przyszłość koszar z należnym zaangażowaniem, czynnie uczestnicząc w procesie nadzoru nad inwestycjami zachodzącymi w tej części miasta, działając w ramach przepisów określonych w ustawie o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami.